Η εύκαμπτη βιβλιοθήκη

Διδάσκων: Πάνος Δραγώνας

Θα περίμενε κανείς ότι με τη διάδοση των νέων ηλεκτρονικών δικτύων πληροφορίας, οι παραδοσιακές βιβλιοθήκες θα έχαναν τη σημασία που είχαν στο παρελθόν. Υπάρχουν ήδη υπηρεσίες στο Internet που προσφέρουν τη δυνατότητα πρόσβασης στις μεγαλύτερες βιβλιοθήκες του κόσμου. Το ίδιο το βιβλίο ως μέσο αμφισβητείται καθώς η εξέλιξη της ψηφιακής τεχνολογίας ενθαρρύνει την ανάπτυξη νέων μέσων όπως το ηλεκτρονικό βιβλίο (e-book). Θα περίμενε λοιπόν κανείς ότι η ψηφιοποίηση της πληροφορίας και η διάδοση του Internet θα καθιστούσαν περιττή τη δημιουργία νέων βιβλιοθηκών.

Η πραγματικότητα όμως είναι αρκετά διαφορετική. Διαπιστώνεται σήμερα ότι η επιθυμία του κόσμου να επισκεφθεί βιβλιοθήκες είναι εξίσου μεγάλη όσο και στο παρελθόν, αν όχι και μεγαλύτερη. Αυτό δεν οφείλεται σε μία λειτουργική απαίτηση, όπως πχ στην ανάγκη πρόσβασης σε περισσότερους τόμους βιβλίων, αλλά στην ανάγκη των ανθρώπων για δημόσιους χώρους συνεύρεσης και επικοινωνίας. Η βιβλιοθήκη σήμερα –πέρα από χώρο μελέτης- αποτελεί και χώρο συνάντησης και αναψυχής. Το ίδιο το πρόγραμμα της βιβλιοθήκης εξελίσσεται. Πέρα από βιβλία, οι σύγχρονες βιβλιοθήκες φιλοξενούν μέσα αποθήκευσης ήχου (δίσκους βινυλίου. CD κά) και εικόνας (κασέτες video, DVD κά), αλλά και χώρους δημόσιου ενδιαφέροντος όπως αίθουσες συγκέντρωσης, εκθεσιακούς χώρους, χώρους ειδικά διαμορφωμένους για παιδιά, café κά. Η βιβλιοθήκη, σήμερα, έχει εξελιχθεί σε έναν νέο τύπο κτηρίου, σε μία mediatheque, όπου φιλοξενούνται -πέρα από βιβλία- διαφορετικά μέσα αποθήκευσης κειμένου, ήχου και εικόνας. Επίσης η ίδια η βιβλιοθήκη αποτελεί ένα δικτυωμένο κτήριο το οποίο προσφέρει ελεύθερη και ταχύτατη σύνδεση τόσο στο Internet όσο και σε βάσεις δεδομένων περιορισμένης πρόσβασης.

Αντικείμενο του θέματος είναι ο σχεδιασμός μιας δημοτικής βιβλιοθήκης πολυμέσων (mediatheque) στον χώρο του παλαιού σιδηροδρομικού σταθμού δίπλα από τον Άγιο Ανδρέα. Στόχος είναι ο σχεδιασμός ενός «εύκαμπτου» δημόσιου κτηρίου, ικανού να μεσολαβήσει ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς και εξίσου πολύπλοκους κόσμους: τον ψηφιακό χώρο των ηλεκτρονικών δικτύων και τον πραγματικό χώρο της σύγχρονης πόλης.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει χώρους υποδοχής, αναγνωστήρια, βιβλιοστάσια, βιβλιοθήκη ήχου και εικόνας, παιδική βιβλιοθήκη, βιβλιοθήκη περιοδικών, αίθουσα προβολών, café και άλλους χώρους δημόσιου ενδιαφέροντος, συνολικής επιφάνειας 4.500μ2 καθώς, επίσης, και τη διαμόρφωση των ακάλυπτων χώρων του οικοπέδου.

Το Σχολικό Κτίριο στην εποχή του ίντερνετ. Διδάσκων: Ανδρέας Αγγελιδάκης

SANAA, Rolex Learning Center

5-050 Αρχιτεκτονικός Σχεδιασμός 5

Το Σχολικό Κτίριο στην εποχή του ίντερνετ.
Συγκροτημα Σχολικών Κτιρίων στα Ψηλά Αλώνια
Διδάσκων: Ανδρέας Αγγελιδάκης

Superstudio, Fundamental Acts, Education, 1971

Το σχολικό κτίριο είναι ένα μηχανισμός μάθησης. Η γνώση που μας μεταδίδεται σε ένα σχολείο αποτελείται από δυο κύρια συστατικά, την Πληροφορία και την Εμπειρία. Η Πληροφορία είναι το περιεχόμενο των μαθημάτων, ενώ η Εμπειρία είναι ο τρόπος που μας μεταδίδεται το περιεχόμενο αυτό, και σε επέκταση η κοινωνική μας συμπεριφορά μέσα στο σχολικό σύστημα.

Βρισκόμαστε σε μια εποχή που και η πληροφορία αλλά και η κοινωνική συμπεριφορά προσαρμόζονται στα νέα δεδομένα του ίντερνετ.

λογοτυπο του Twitter, 2005

Ο κάθε ένας από μας, εκτός από δέκτης πληροφοριών μετατρέπεται και σε πομπός, ανεβάζοντας φωτογραφίες και κείμενα σε σελίδες κοινωνικής δικτύωσης και επικοινωνίας όπως το facebook, το blogger, το twitter κ.α. Αυτή δε η πληροφορία, καταναλώνεται ραγδαία, με αποτέλεσμα μια ανάρτηση τριών ημερών να θεωρείται τόσο παλιά ώστε να μην είναι πια προσβάσιμη.

λογοτυπο Facebook

Ξεχνάμε την στιγμή που μαθαίνουμε.

Αντίστοιχα η κοινωνική μας συμπεριφορά προσαρμόζεται ανάλογα σε ποιο χώρο βρισκόμαστε, και ολοένα και περισσότερο βρισκόμαστε συγχρόνως σε δυο διαφορετικούς τόπους, στο ίντερνετ και την απτή πραγματικότητα. Το σχολείο είναι ο τόπος που μαθαίνοντας συμπεριφορές αρχίζουμε ουσιαστικά να σχεδιάζουμε τον εαυτό μας. Παράλληλα, στην καθημερινότητα του ίντερνετ, συμπληρώνοντας τα προφίλ μας στις διάφορες διαδικτυακές κοινότητες, σχεδιάζουμε πολλαπλούς εαυτούς και πολλαπλές προσωπικότητες.

Έχει η αρχιτεκτονική την δυνατότητα να μεταρρυθμίσει την παιδεία, συμφωνα με αυτα τα νεα δεδομένα?

SANAA, Rolex Learning Center

Αντικείμενο του θέματος είναι ο σχεδιασμός ενός σχολικού συγκροτήματος (Γυμνάσιο Λύκειο) το οποίο να αντανακλά τις κοινωνικές και γνωστικές εξελίξεις της εποχής του ίντερνετ. Έμφαση θα δοθεί στην σχέση εκπαιδευτικού συστήματος και οργάνωσης χώρου, στη σχέση του κτιρίου με τον δημόσιο χώρο, το τοπίο και την κοινότητα. Το συγκρότημα θα περιλαμβάνει χώρους μαθημάτων, αθλητικές εγκαταστάσεις, χώρους για πολιτιστικές δραστηριότητες καθώς και χώρους με εναλλακτικές και μεταβλητές χρήσεις. Η τοποθεσία είναι στην θέση του σχολικού συγκροτήματος Τεμπονέρα, στα Ψηλά Αλώνια της Πάτρας.

Βιβλιοθήκη

διδάσκων: Δ. Γιαννίσης

Η εξέλιξη και μαζική παραγωγή ψηφιακών τεχνολογιών απαιτεί εξειδικεύσεις, προσαρμογές και διαφοροποιήσεις στο τρόπο που συλλαμβάνονται και σχεδιάζονται τα περισσότερα σύγχρονα κτήρια.
Η πληροφορία και η γνώση, (περιεχόμενο των βιβλιοθηκών), αλλάζει συνεχώς μορφή από την αποθήκευση μέχρι και στο τρόπο που μεταδίδεται. Καθώς η πληροφορία αποκτά νέες μορφές πέραν του έντυπου υλικού και ο κόσμος της πληροφόρησης διευρύνεται και γίνεται όλο και πιο σύνθετος, η βιβλιοθήκη βελτιώνεται και εμπλουτίζει τη λειτουργία της στη παροχή γνώσεων παραμένοντας ένας αξιόπιστος οδηγός πληροφόρησης. Μετά από μια μακρά περίοδο σταθερότητας του κτιριακού τύπου και προγράμματος των βιβλιοθηκών, οι σύγχρονες βιβλιοθήκες διαφοροποιούνται ως προς το σχεδιασμό τους αντικατοπτρίζοντας και ενσωματώνοντας τις νέες τεχνολογικές καινοτομίες ενώ συγχρόνως αποκτούν συμβολικό χαρακτήρα. Αυτό που παραμένει αμετάβλητο στα κτήρια βιβλιοθηκών είναι η πολιτιστική και κοινωνική τους σημασία που τις καθιστά σύμβολα πολιτισμού. Θεωρούνται ένα από τα πιο αναγνωρισμένα δημόσια κτήρια (σημεία αναφοράς στη πόλη) με πλούσιο ιστορικό προηγούμενο και τυπολογικές αναφορές.

Αυτό το εξάμηνο ζητούμενο είναι η διερεύνηση ενός προγράμματος και ο σχεδιασμός μιας βιβλιοθήκης στη πόλη της Πάτρας. Σημασία θα δοθεί στο δημόσιο χαρακτήρα του κτηρίου καθώς απευθύνεται σε πολλά διαφορετικά άτομα με διαφορετικούς στόχους και ενδιαφέροντα, όπως επίσης και στη σχέση του κτηρίου με το ευρύτερο αστικό περιβάλλον

Αρχιτεκτονική Σχολή

Διδάσκων: Νίκος Σμυρλής

Η Αρχιτεκτονική σχολή είναι περισσότερο ο σχεδιασμός ενός χώρου, παρά ενός πανεπιστημιακού κτηρίου.

Είναι μια Αρχιτεκτονική αυλή - παιδότοπος όπου ο φοιτητής δέχεται νέες εικόνες ανταλλάσει ιδέες και βιώνει κατασκευές με ποιότητες κλίμακας και αναλογιών.

Είναι ζωντανή και βιώσιμη προσφέροντας χώρους, μελέτης και κατοίκησης.

Μέσα στον χώρο αυτό ο φοιτητής παρακολουθεί, δουλεύει και κοινωνικοποιείται.

Είναι τελικά ο σχεδιασμός μιας μικρής κοινότητας, μιας μικρογραφίας δομημένου χώρου, με χαρακτηριστικά αστικού περιβάλλοντος που σκοπό έχει την εκπλήρωση της ανάγκης για πολυδιάστατη αρχιτεκτονική εκπαίδευση.

Ζητείται ο σχεδιασμός αρχιτεκτονικής σχολής στο συγκρότημα του πανεπιστημίου της Πάτρας.

Α.ΣΠΑΝΟΜΑΡΙΔΗΣ, ΑΡΧ.ΣΧ. 5-050